Platon var skynsemishyggjumaður og trúði því að skynsemi væri viljanum yfirsterkari. Í einu af hans þekktasta riti, Ríkinu, lýsir Platon því yfir að þekking sé ekkert annað en rökstudd skoðun og segir söguna af hellinum máli sínu til stuðnings.

Platon segir frá helli hvar hópur fólk hefur setið hlekkjað síðan í fæðingu og snýr baki í hellisopið. Í hellismunanum logar eldur. Á milli eldsins og fanganna gengur fólk um og varpar eldurinn skugga þess á hellisvegginn er fangarnir snúa að. Þessir skuggar móta og mynda raunverulegt líf fanganna.

Boðskapurinn sögunni er sá að til er fólk sem lifir í skuggaveröld og trúir því að hún sé raunheimurinn. Því hagar þetta fólk sér óskynsamlega. Þó að erfitt sé að leysa þá fjötra sem halda manni föngnum þá er hægt að skríða út úr hellinum og inn í ljósið og raunheiminn.

Við höfum séð hliðstæður við þetta í viðskiptagreind. Með réttum upplýsingum og réttri þekkingu hjálpar viðskiptagreind þeim er taka ákvarðanir að sjá ljósið - að byggja ákvarðanir sínar á sterkari grundvelli en endurvarpi skugga hins raunverulega heims.